2010/Jul/09

สนิทกัน ไม่สนิทกัน เลือกอะไรดี

  

คุณเคยมีเพื่อนที่สนิทกันมาก ๆ บ้างไหม

 

ไม่ต้องถึงขนาดสนิทมากก็ได้ ก็แค่คุยกันมากที่สุดกว่าคนอื่น ๆ อะไรทำนองนั้น

 

แล้วแน่นอนว่าเพื่อนพวกนี้มันก็จะยกระดับขึ้นมาจนคล้าย ๆ ว่าจะสนิท

 

เวลาไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยกัน เวลามีงานก็จะอยู่กลุ่มเดียวกัน

 

แต่ในความเป็นจริงแล้วนั้น เราสนิทกันจริง ๆ นะหรือ

   

อาจเป็นความบ้าของเจ้าของบล็อกเองก็เป็นได้

 

แต่ก็มีบางครั้งเหมือนกันที่ดูเหมือนความสนิทจะไม่ช่วยให้เราเข้าใจอีกฝ่าย

 

หรือทำให้อีกฝ่ายเข้าใจเราเลยแม้แต่น้อย

   

ฉันก็ยอมรับว่าทุกคนในโลกนี้ไม่ได้สมบูรณ์แบบ แน่นอนว่าตัวฉันด้วย

 

เพื่อนของฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยขยัน แต่มันก็ยังคงตามงาน

 

เวลาอยู่กลุ่มเดียวกัน ฉันเป็นคนทำเสียส่วนใหญ่ แต่ก็มีมันคอยให้กำลังใจ (และช่วยบ้าง)

 

แม้มันจะโดดเรียนบ่อย ให้เราคอยบอกงานมัน อื้อ ก็ตกลงไม่ได้ลำบากอะไร

 

อยู่กับมันไม่ถึงกับสบายใจ แต่ก็ยังหายเหงาได้บ้างเพราะมันเป็นคนเฮฮา ร่าเริง คุยสนุก

 

ที่สำคัญมันก็รับข้อเสียของเราได้ในระดับหนึ่ง จุดนี้ใช้ได้เลย

 

เลยคิดเสียว่าเราสนิทกันก็แล้วกัน

 

แต่ก็มีบ้างที่เราต้องมีเรื่องโกรธกัน มันเป็นธรรมดาของความเป็นเพื่อน

 

ทะเลาะกันบ้างอะไรบ้าง ปกติ แต่...

 

ข้อเสียที่มันทำให้เราโกรธนั้นเราถึงไม่กล้าพูดกับมันตรง ๆ ล่ะ

 

ฉันอาจจะบ้าที่คิดถนอมน้ำใจกันอย่างโง่ ๆ ทำให้ช่องว่างในใจมันห่างออกทีละน้อย

 

บอกไปบ้าง แต่ไม่ได้บอกไปทั้งหมด บอกทีก็บอกแบบอ้อมแล้วอ้อมอีก

 

จนสุดท้ายมันจะเข้าใจสิ่งที่เราต้องการสื่อถึงมันหรือไม่ เราก็ไม่รู้

 

ว่าเราโกรธมันเพราะอย่างนี้ ๆ นะ อะไรอย่างนั้น

 

   

ทีนี้มาเทียบกับอีกคน

 

เพิ่งเข้ามาในกลุ่มเราใหม่

 

เราไม่ค่อยสนใจเขานัก เพราะยังไม่รู้ว่าจะเข้าหาอย่างไรดี

 

จะคุยอะไรด้วยดี จะอย่างไรดี ไม่รู้เลย

 

แต่พอเวลาเราโกรธเพื่อนสนิทอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

 

“ปรึกษาเราได้นะ” เพื่อนไม่สนิทบอก

 

ทำไมหนอ ทำไมเราถึงพูดได้ว่าเราโกรธเพื่อนคนนั้นด้วยเหตุอะไร

 

เพื่อนไม่สนิทคนนี้ ก็ไม่ค่อยขยันเท่าไหร่

 

ความรับผิดชอบต่องานกลุ่มน้อยแต่ก็ถือว่าทำ

 

คุณสมบัติไม่ต่างจากเพื่อนสนิทเท่าไหร่ เพียงแต่มันคนละอย่างกันเท่านั้น

 

และแน่นอนเราก็มีเรื่องไม่พอใจเขาเหมือนกัน

 

พอพุดว่าเราโกรธเพื่อนสนิทเพราะอะไร เราก็พาลมาพูดเรื่องคนนี้ด้วย

 

พูดกับเจ้าตัวนั้นแหละว่าเราไม่พอใจอะไร พาลเสียเต็มที่เลย

 

แต่เขาก็รับฟังโดยดี มีสีหน้าสำนึกผิด เราก็พลอยรู้สึกผิดไปด้วย

 

อาจจะพูดแรงเกินไป แต่สุดท้ายเพื่อนไม่สนิทก็ยิ้มรับ

 

“เราชอบคนพูดตรง ๆ แบบนี้แหละ”

   

ความสงสัยก็พลันเกิดขึ้นในใจ

 

ทำไมกับคนสนิทเราถึงพูดอย่างที่ต้องการไม่ได้

 

หากพูดไปก็คงต้องโกรธกัน กลัวว่าระยะห่างมันจะกว้างออกไปจนไม่เหมือนเดิม

 

แต่กับเพื่อนไม่สนิท ระยะห่างมันมีอยู่แล้วเลยไม่กลัวว่ามันจะกว้างไปอีกไหม

 

จะเหมือนเดิมหรือไม่เหมือนเดิมก็คงไม่ต่างกันมาก เพราะไม่สนิท

 

แต่เธอคนนั้นกลับทำให้เราสบายใจได้เพียงเพราะเราสามารถพูดได้ทุกอย่างดังที่ต้องการ

 

และเขาก็ยอมรับ ในขณะที่ถ้าสนิทกันละก็อาจจะไม่เป็นแบบนี้

  

แปลกดีเนอะ...

 

ระหว่างสนิทกันแต่ไม่รู้ความในใจกับไม่สนิทกันแต่รู้เรื่องทุกอย่าง...

 

ทั้ง ๆ ที่รู้ทุกอย่างแต่กลับไม่เข้าใจ ความรู้สึกนี้มันน่ารำคาญใจจัง

 

ฉันยังไม่สามารถเลือกได้เลยในตอนนี้ แต่ถ้าเป็นคุณล่ะ

   

แล้วคุณล่ะเลือกอย่างไหน

 

 

 

ปล. แม้อยู่ไกลกัน ไม่เห็นหน้าและไม่ได้พูดคุย แต่กลับสัมผัสได้ถึงความสัมพันธ์ที่ไม่เคยแปรเปลี่ยน ความอบอุ่นยามคิดถึงความทรงจำที่เคยร่วมผ่านมาด้วยกันกับพวกเธอแล้วรู้สึกดีขึ้น เป็นสิ่งที่คอยค้ำจุนไม่ให้ฉันต้องเสียน้ำตา แวน... ปุ้ม... ตอนนี้ฉันคิดถึงพวกเธอที่สุดเลย "เพื่อนสนิท" ของฉัน

Comment

Comment:

Tweet


บางที เมื่อสนิทกันมากๆ ก็คงกลายเป็นความเกรงใจละมั้งครับ

พอเกรงใจ เลยไม่กล้า

บางเวล เราก็น่าจะถอยหลังออกมาจากวงแห่งความเกรงใจ แล้วพูดไปตรงๆ บ้าง

แล้วเพื่อนสนิทก็จะสนิทกันมากขึ้นครับ

สู้ๆ นะครับ :)
#1 by pigshop At 2010-07-09 19:56,

pang neko
View full profile